कविता सिर्सक : माया बाबा !

कविता
सिर्सक :माया
बाबा !

मलाई कति माया गर्नुहुन्छ हजुरले ?
यो प्रश्न न मेरो छोरा को थियो
न मेरो छोरी को नै
यो प्रश्न मेरो प्यारी को थियो
जो मलाई छोरा/छोरि ले जस्तै
बाबा भनेर बोलाउने गर्छिन
अ हो कस्तो प्रश्न हो यो ?
झसंग पो बनायो
बिबाह बन्धनमा बाधिएको लामो समय पछी
उमेर ढल्कने बेलामा
मायाको परिक्षा पो लिन खोज्य हो कि ?
मेरी कालीले
सोचे बनावटी पो उत्तर दिउ कि ?
हैन आज सारा उनि प्रतिका माया निकल्दिन्छु
यौटा कबिता मा
न अटाउने पो हो कि ?
हाम्रो प्रेम गाथाहरु यौटा कविता मै
काली !

उत्यो आकास हेरत
मैले गर्ने माया तिमीलाई
त्यो आकास जस्तै छ
कति अटल र बिसाल छ
सुर्य को तातो लाइ पनि सहजै अंगाल्न सक्छ
चन्द्रमाको सितलता लाइ पनि संगाल्न सक्छ
त्यस्तै मेरो माया पनि
तिम्रो लागि
सुख दुख
सधै एकैनास हुनेछ
काली !

अनि
हेर त
आकासको त्यो निलोपना
सधै मुस्काई रहने
यध्यपी
आकासको निलो धर्तीमा
काला बादलहरूले छोपे पनि
कहिल्यै आफ्नो रंग बदल्दैन आकासले
फाटेर जान्छन
उडेर जान्छन बादलहरु हावाको झोका सगै
चुहिन्छन
पानि बनेर
बदालहरु
तर आकास
उस्तै अटल रहन्छ
बदल्दैन आफ्नो रंग
काली !

हो त्यस्तै अटल छ मेरो माया
त्यस्तै गाडा छ मेरो माया
काली !
उ त्यो क्षितिज्
हेर त
कहिल्यै अन्त्य हुन्छ ?
हो त्यो क्षितिज जस्तै
अन्त्यहीन छ मेरो माया
केदार भण्डारी
नेेपाल झापा